www.thijsverwer.nl



Thijs Verwer is de drijvende kracht achter Muziekburo.nl Hij studeerde jazz/pop drums aan het conservatorium te Arnhem en Zwolle (1991 tot 1996) en is actief als drummer, percussionist en dj bij diverse formaties, zie daarvoor de pagina: combinatie band en dj thijsgewijs

speelde oa met:

arthur ebeling band - 2001 tot 2008 - video
backtrack gentlemen - 2011 tot 2015 - video
captain gumbo - 1994 tot 1995
flaco jiminez - 1997 - video
louis! - 2003 tot 2005 - video
little willie litllefield - 2005
martijn schok boogie trio - 1992 tot 2005
nathalie matteau - 2008 tot 2009 - video
nighthawks at the diner - 1996 tot 2011 - video
philip kroonenberg - 1998 tot 1999
silvan zingg - 2004


muziek maken is iets heel bijzonders

Interview Jamie Jansen 28 okt 2014

Als muzikant kun je natuurlijk op een heleboel verschillende manieren je geld verdienen. Thijs Verwer heeft hier zo zijn eigen manier op gevonden. Hij is in 1996 een bureau begonnen voor straatmuzikanten genaamd Het Muziekburo. Het bureau bestaat uit een heleboel verschillende bandjes die optreden op feesten en partijen. Thijs legt uit hoe hij dit bureau is begonnen en hoe het in zijn werk gaat.

”In de muziek heb je  een aantal lagen met bepaalde eigenschappen. Je hebt de straatmuzikant, die is wel zichtbaar maar zal altijd onbekend en arm blijven. De muzikanten die ook zichtbaar zijn, zijn de mensen die op festivals enz. optreden. Daartussenin heb je nog een laag van muzikanten die professioneel werkzaam is maar die onzichtbaar is. Dat zijn mensen die optredens verzorgen op feesten zoals bruiloften, bedrijfsfeesten en recepties. Deze feesten zijn niet openbaar toegankelijk door middel van het kopen van een kaartje. Dat is ook het werkveld waar ik in te vinden ben.

Ik heb gestudeerd aan het conservatorium en heb me gespecialiseerd in drums. Na mijn afstuderen stond ik voor de keuze wat ik met mijn muziek wilde gaan doen. Ik kon les gaan geven op scholen, je komt dan vaak op muziekscholen terecht en je hebt de zekerheid van een vast inkomen. Tijdens mijn studie heb ik een tijdje stage gelopen op een school maar dit bleek niks voor mij. Ik vond het niet leuk om te doen en de kinderen waren ook niet heel motiverend. Ook heb ik tijdens mijn studie een tijdje in een orkestje gespeeld. Dit was best commercieel werk, we traden dan ‘s avonds in pak op in restaurants. Dat heb ik een paar jaar gedaan en ik heb in die tijd ontzettend veel gespeeld waardoor ik ook zeker geen studieschuld had. Uiteindelijk bleek dit toch niets voor mij.

Ik ben toen in verschillende bandjes gaan spelen en dat doe ik nog steeds. Wel heb ik heel lang de ambitie gehad om richting festivals met deze bands een soort van bekendheid te vergaren. Op een gegeven moment liep ik en ook andere bandleden daarbij tegen allerlei praktische problemen aan (zoals kinderen en hypotheken enz.). Op dat moment vervliegt die droom een beetje. Toen ben ik totaal uit het niets een bureau begonnen, ik was in het begin ook een ontzettende oen in het opzetten daarvan. Ik heb het allemaal stapsgewijs en met vallen en opstaan moeten uitzoeken. Wat daarbij heel erg hielp was dat ik heel veel dingen leuk vindt om te doen, en die vele dingen die ik leuk vind, zijn heel belangrijk om zelf een bedrijf op te starten. Het prutsen met computers en websites en handige systemen voor boekingen bedenken dat vind ik heel erg leuk om allemaal zelf uit te zoeken.

Het concept kwam bij mij naar boven omdat ik in die tijd in een bandje speelde dat best succesvol was en dus steeds meer werk kregen. Op een gegeven moment hadden zich vijf van dat soort bandjes bij elkaar verzameld en die waren in feite inwisselbaar. Ze speelden allemaal in smoking en speelden dezelfde liedjes die iedereen kende. Dat werd op een gegeven moment een boekingsbureau. Ze speelden dan vaak zelf het grootste deel van de boekingen en mij vroegen ze af en toe als invaldrummer. Ik vond dat idee heel sympathiek en ik had op dat punt ook niet het gevoel dat ik de drummer was die Nederland ging veroveren. Dat wat ik deed, steeds in kleine bandjes spelen, dat vond ik ook leuk en vooral heel sympathiek.  Het woord sympathiek haal ik steeds weer naar boven. Als je op straat speelt ben je anoniem, het gebeurt niet vaak dat mensen met je in gesprek raken omdat ze je zo’n interessant persoon vinden. Op de feesten waar we met bandjes optreden hebben we het eigenlijk direct in de pocket en ontstaat er vaak meteen een leuke sfeer.

Ik krijg regelmatig e-mails van mensen die zich aanbieden om bij Het Muziekburo te komen werken. Ik kies mensen uit op basis van ervaring en kennis, ik hoor heel snel of iemand kan zingen en of een bandje kan spelen en ik kan er vaak ook al heel snel uit halen wat de ”vibe” van een bandje is. Zo nu en dan spelen we ook met onze bandjes op straat, alleen niet als straatmuzikanten die met de pet rond gaan. We worden dan ingehuurd door de winkeliersvereniging, die betalen daar ook behoorlijk wat geld voor. Dit doen ze om bijvoorbeeld een koopavond te promoten.

Ik heb een aanbod van zo’n tachtig acts, een groot deel daarvan zijn bandjes en zo’n stuk of tien bestaat uit tekenaars, theateracts en dj’s. Ik ben geen ”bandjesboer”, ik ben muzikant en ik heb een bureau. Ik ben gewoon een heel erge muziekliefhebber.  Natuurlijk moet je het wel heel goed organiseren want je hebt aan beide kanten met mensen te maken. Je verkoopt bijvoorbeeld geen spullen waarbij je alleen maar aan één kant met mensen te maken hebt. Wanneer je een contract maakt moet dat wel goed in elkaar zitten. Er mogen geen fouten in staan en een week voordat het optreden is moet er nog even contact komen en na het optreden moeten alle lonen uitbetaald worden. Er komt ontzettend veel bij kijken.

Mijn bedrijf heeft mij wel een beetje een workaholic gemaakt maar dat komt gewoon omdat ik het leuk vind. Alle werkzaamheden die ik heb lopen helemaal door mijn privéleven heen. Muziek maken is iets heel bijzonders, wanneer je muziek maakt gaat de tijd heel snel. Iedereen in de kunsten, zeker van andere disciplines, kijken allemaal met een schuin oog en een beetje jaloers naar muzikanten. Ik heb vaak gemerkt dat mensen daar ook echt voor uitkwamen. Het is een hele directe kunstvorm, maar je doet het wel samen en je doet het zonder woorden. Muziek vindt op het moment zelf plaats en als er een goede interactie is tussen de muzikanten en een goede interactie met het publiek is dat fantastisch!